Kocaeli Büyükşehir Belediyesi, yıllardır vatandaşın vergileriyle yapılan projeleri bir bir ücretli hale getiriyor. Son örnek ise büyük reklamlarla tanıtılan Körfez Aqua Kıtalar Akvaryumu oldu.

Açıklanan tarifelere bakınca insanın aklına ister istemez şu soru geliyor: Bu tesis gerçekten halk için mi yapıldı, yoksa gelir elde etmek için mi?

Öğrenci 100 lira, tam bilet 300 lira. Dört kişilik bir ailenin akvaryumu gezebilmesi için 600 lira ödemesi gerekiyor. Üstelik ulaşım, yeme içme ve diğer masraflar bunun dışında. Asgari ücretle yaşam mücadelesi veren, markete girdiğinde fiyat etiketlerinden kaçacak yer arayan vatandaş için bu rakamlar gerçekten makul mu?

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi son yıllarda yaptığı birçok yatırımı “sosyal belediyecilik” adı altında tanıtıyor. Ancak uygulamaya bakıldığında ortaya farklı bir tablo çıkıyor. Teleferik ücretli, mehtap turları ücretli, otoparklar ücretli, plajlarda şezlong ve şemsiye fiyatları cep yakıyor. Şimdi de akvaryum.

Belediyelerin görevi kâr etmek değildir. Belediyeler şirket değildir. Belediyeler vatandaşın ödediği vergileri yeniden vatandaşa hizmet olarak sunmakla yükümlüdür. Elbette tesislerin işletme maliyetleri vardır. Ancak fiyat belirlenirken vatandaşın alım gücü de dikkate alınmalıdır.

Bugün birçok aile çocuğuna istediği oyuncağı alamıyor, temel ihtiyaçlarını karşılamakta zorlanıyor. Böyle bir ekonomik tabloda 600-700 liralık aile giriş ücretleri açıklamak, “Bu hizmet herkes için” demekle örtüşmüyor.

İşin en düşündürücü tarafı ise şu: Bu tesislerin büyük bölümü zaten vatandaşın vergileriyle yapılıyor. Vatandaş önce vergisiyle projeyi finanse ediyor, sonra gidip kullanmak istediğinde bir kez daha yüksek ücret ödüyor.

Kocaeli halkı artık şu sorunun cevabını merak ediyor:

Yapılan yatırımlar gerçekten halkın yararlanması için mi yapılıyor, yoksa belediye eliyle yeni gelir kapıları mı oluşturuluyor?

Çünkü açıklanan fiyatlar, en azından bugün için, bu hizmetlerin geniş halk kesimlerinden çok belirli bir gelir grubuna hitap edeceğini gösteriyor.

Belediyecilik; vatandaşın cebine yük olmak değil, vatandaşın hayatını kolaylaştırmaktır.