Türkiye ekonomisinin bel kemiği olarak tanımlanan Küçük ve Orta Büyüklükteki İşletmeler (KOBİ) için açıklanan son istatistikler, güçlü bir tablo kadar dikkat çeken yapısal sorunları da gözler önüne serdi. Yıllık Sanayi ve Hizmet İstatistikleri ile Girişimcilik ve İş Demografisi çalışmalarında yapılan revizyonların ardından güncellenen veriler, KOBİ’lerin ekonomideki yerini bir kez daha tartışmaya açtı.

2024 yılı itibarıyla sanayi ve hizmet sektörlerinde faaliyet gösteren 3 milyon 928 bin girişimin %99,6’sı KOBİ sınıfında yer aldı. Bu oran, Türkiye’de girişimciliğin neredeyse tamamen küçük ve orta ölçekli işletmeler üzerinden yürüdüğünü açıkça ortaya koyuyor.

Ancak tabloya biraz daha yakından bakıldığında çarpıcı bir denge sorunu göze çarpıyor. KOBİ’ler toplam istihdamın %68,5’ini sağlarken, toplam cironun sadece %44,1’ini üretebildi. Benzer şekilde üretim değerindeki payları %39,8’de, faktör maliyetiyle katma değerdeki payları ise %41,2’de kaldı.

Bu durum, KOBİ’lerin çok sayıda kişiye iş sağladığını ancak yüksek verimlilik ve katma değer üretme konusunda ölçek sorunları yaşadığını gösteriyor. Uzmanlara göre finansmana erişim güçlüğü, teknoloji kullanımındaki sınırlılıklar ve Ar-Ge yatırımlarının yetersizliği bu farkın başlıca nedenleri arasında yer alıyor.

Öte yandan patent başvuruları, Ar-Ge faaliyetleri ve teknoloji kullanımı gibi alanlarda KOBİ’lerin payının artması, doğru destek politikalarıyla bu işletmelerin ekonomik katkısının hızla yükselebileceğine işaret ediyor. KOBİ’ler hâlihazırda ekonomiyi ayakta tutan ana güç olsa da, veriler “nicelik var, nitelik artmalı” mesajını net biçimde veriyor.

Kısacası rakamlar, KOBİ’lerin Türkiye ekonomisi için vazgeçilmez olduğunu bir kez daha doğrularken, asıl tartışmanın artık “kaç tane KOBİ var?” değil, “KOBİ’ler ne kadar büyüyebiliyor?” sorusu etrafında şekillendiğini gösteriyor.